Grupowe zajęcia dogoterapii

Dogoterapia jest jedną z najbardziej naturalnych form rehabilitacji, wykorzystuje odpowiednio przygotowane, wyszkolone psy w rehabilitacji ruchowej i umysłowej osób dotkniętych takimi chorobami, jak: mózgowe porażenie dziecięce, nerwice, autyzm, ADHD, zespół Downa, niedowład kończyn różnego pochodzenia, wady postawy, zaburzenia nastroju, zaburzenia lękowe, różnorodne zaburzenia emocjonalne, problemy z rówieśnikami, rodzicami, zaburzenia mowy i wzroku, upośledzenie umysłowe oraz wieloma innymi. Celem zajęć z udziałem psa – terapeuty jest doskonalenie sprawności fizycznej i koordynacji ruchowej, poprawa orientacji w schemacie własnego ciała, orientacji przestrzennej, stymulacja zmysłów, przełamywanie lęków, wyzwolenie spontaniczności w okazywaniu uczuć, rozwój zachowań opiekuńczych, kształtowanie samodzielności, ćwiczenie komunikacji, społeczna integracja oraz budowanie poczucia własnej wartości, u dzieci z nadpobudliwością psychoruchową działanie wyciszające i mobilizujące, zwiększenie koncentracji uwagi, wzbogacenie słownictwa, nabycie umiejętności postępowania w nowych sytuacjach, budowanie pozytywnego nastawienia do siebie i otoczenia, większa stanowczość, konsekwencja, a jednocześnie delikatność i wyczucie na potrzeby innych.

 

Grupowe zajęcia muzykoterapii

Muzykoterapia jest wykorzystaniem muzyki lub jej elementów (dźwięk, rytm, melodia i harmonia) w procesie przywracania zdrowia lub poprawy funkcjonowania osób z różnorodnymi problemami natury emocjonalnej, fizycznej lub umysłowej. Wpływ muzyki na człowieka jest polisensomotoryczny, co oznacza, że muzykoterapia oddziałuje na człowieka jako całość psychofizyczną, wpływa na jego sferę psychiczną, głównie emocje, sferę sensoryczną, motoryczną, somatyczną, intelektualną oraz duchową. Celem zajęć jest wszechstronna aktywizacja psychoruchowa dzieci, usprawnienie ruchowe w zakresie motoryki dużej i małej, doskonalenie funkcji poznawczych i pamięciowych, stymulowanie, wywoływanie i ukierunkowywanie aktywności dzieci, regulacja procesów psychicznych, budowanie świadomości własnego ,,ja” oraz pozytywnego stosunku do siebie, nauka odpoczynku i relaksacji, korygowanie przejawów zaburzeń zachowania, usuniecie napięć psychofizycznych, nauka współdziałania w grupie, przynoszenie radości.

 

Grupowe zajęcia taneczne

Terapia tańcem uznana została za niezmiernie atrakcyjną i mało męczącą dla pacjenta formę oddziaływania leczniczego. Taniec jest ruchową formą aktywności, sposobem przeżywania i przekazywania emocji oraz środkiem komunikacji międzyludzkiej. Celem zajęć tanecznych w rehabilitacji jest wzrost sprawności fizycznej, zaspokojenie potrzeb ruchowych, rozwój takich dyspozycji psychofizycznych jak: spostrzegawczość, pamięć, koncentracja uwagi, koordynacja wzrokowo – ruchowa, orientacja w schemacie własnego ciała i przestrzeni, kształtowanie i korekcja postawy ciała, świadome panowanie nad ruchem, rozwój wyobraźni, mobilizacjado działania, nowe wrażenia i doświadczenia w zakresie komunikacji i współdziałania w grupie, obniżenie poziomu lęku, rozładowanie nadmiaru agresji i energii.

 

 

Grupowe zajęcia karate

Karate jest sztuką samoobrony, która wykorzystuje w najbardziej skuteczny sposób ciało ludzkie. Jest środkiem treningowym wzbogacającym ogólny rozwój człowieka poprzez osiągnięcie lepszej równowagi emocjonalnej, dyscypliny wewnętrznej i zgodności z zasadami etyki. Karate stawia wymagania względem koordynacji ruchowej – opiera się na synchronizacji oddechu, napięcia i rozluźnienia mięśni i dynamiki całego ciała. Celem terapeutycznym zajęć jest poszerzenie i pogłębienie zdolności fizycznych i umysłowych, większa siła i elastyczność mięśni, poprawa szybkości, zwinności, koordynacji ruchowej i wydolności krążenia, pozbycie się upośledzeń aparatu oddechowego, korekcja wad postawy, zwiększenie ruchomości stawów, równowaga i stabilność emocjonalna, rozwój osobowości, wiary w siebie, samodyscypliny i zdolności umysłowych w zakresie panowania nad sobą.

 

Grupowe zajęcia terapii zajęciowej

Terapia zajęciowa jest jedną z form leczenia usprawniającego, mającego na celu przyspieszenie powrotu utraconych funkcji i sprawności, a w przypadkach zmian nieodwracalnych – wyrobienie funkcji zastępczych. Pomaga osobom niepełnosprawnym fizycznie i intelektualnie lepiej funkcjonować w sferze społecznej, zawodowej oraz w życiu codziennym. Wykorzystuje różne typy zajęć, najczęściej o charakterze artystycznym i ruchowym w celu wyzwolenia aktywności twórczej, złagodzenia napięcia nerwowego, likwidacji stanów lękowych, zwiększenia sprawności intelektualnej i fizycznej, kształtowania umiejętności ekspresji siebie, pobudzenia do obrazowego wyrażania swoich odczuć, akceptacji siebie i innych, budowaniu wrażliwości, rozwoju umiejętności interpersonalnych, rozwoju umiejętności manualnych, koordynacji wzrokowo-ruchowej, sprawności palców, dłoni, lepszej koncentracji uwagi, spostrzegawczości.

 

Małe warsztaty terapii zajęciowej

Warsztaty terapii zajęciowej są formą rehabilitacji osób niepełnosprawnych, która obejmuje rozmaite typy zajęć, najczęściej o charakterze artystycznym, ruchowym i integracyjnym w  celu zwiększenia sprawności manualnej, intelektualnej i fizycznej pacjenta. W ramach małych warsztatów wykorzystywana będzie terapia ruchem z uwzględnieniem technik nauki czynności życia codziennego – zwiększenie samodzielności w zakresie czynności życia codziennego takich jak: higiena osobista, ubieranie się, przygotowywanie prostych posiłków, dobór artykułów spożywczych, posługiwanie się urządzeniami i narzędziami kuchennymi, utrzymanie czystości, nakrywanie i podawania do stołu, estetyka jedzenia, posługiwanie się sztućcami, zachowanie w kuchni i przy stole oraz prace porządkowe w czasie i po wykonaniu zadania. Zajęcia mają na celu także poprawę stanu fizycznego czyli usprawnienie manualne
i koordynacyjne, większą samodzielność w sferze motoryki małej i dużej oraz poprawę komunikacji werbalnej i pozawerbalnej, złagodzenie napięcia nerwowego, doskonalenie umiejętności interpersonalnych.

 

 

Grupowe zajęcia sportowe

Zajęcia sportowo – ruchowe z jednej strony stanowią formę rehabilitacji osób
z niepełnosprawnością, z drugiej zaś są doskonałym sposobem na integrację i nabycie umiejętności spędzania wolnego czasu. Dają możliwość nawiązywania nowych kontaktów i rozwijania umiejętności społecznych. Prowadzą do wyrabiania nawyku systematycznych ćwiczeń fizycznych. Zajęcia te polegają na ćwiczeniach zarówno indywidualnych, jak i ćwiczeniach w parach. Wykorzystuje się w nich sprzęt sportowy. Zawierają elementy takich gier sportowych jak koszykówka, siatkówka, piłka nożna, badminton czy tenis stołowy. Celem zajęć sportowych jest rozwój ruchowy, kształtowanie takich cech jak siła, skoczność, szybkość, gibkość i zwinność, rozwój równowagi i koordynacji ruchowej, wzmocnienie siły mięśniowej i poprawa wydolności organizmu (trening siłowy i trening cardio), odreagowanie napięć psychicznych, normalizacja masy ciała oraz nauka zasad współpracy i rywalizacji.

 

Grupowy trening umiejętności społecznych

Trening Umiejętności Społecznych jest jedną z technik socjoterapii, która ma na celu włączenie osób niepełnosprawnych lub wykluczonych do życia społecznego oraz poprawę funkcjonowania w grupie społecznej. Metoda ta ukierunkowana jest na korektę zachowań niepożądanych bądź naukę zachowań pozytywnych, ułatwiających funkcjonowanie w grupie i społeczeństwie, nabycie umiejętności ułatwiających funkcjonowanie w relacjach interpersonalnych i w środowisku społecznym. Udział w treningu umożliwia uczestnikom ukształtowanie bądź wzmocnienie umiejętności budowania relacji poprzez poznanie siebie i innych, a zwłaszcza odnalezienie się w relacjach grupowych poprzez przyjęcie określonych ról. W trakcie treningu rozwijane są kompetencje komunikacyjne, kształtowana jest również umiejętność rozpoznawania emocji własnych oraz uczestników grupy, a także wypracowanie strategii radzenia sobie z emocjami negatywnymi oraz postępowania w sytuacjach konfliktowych. Celami zajęć są: rozwój świadomości własnego ciała i własnej osoby, zmniejszenie doświadczanego napięcia, lepsza samoocena, większe poczucie własnej wartości, ograniczenie zachowań niepożądanych i stereotypowych, poszerzenie słownictwa, umiejętności komunikacyjnych oraz adaptacji  do nowych sytuacji – nabycie umiejętności rozwiązywania problemów przy pomocy zasobów wewnętrznych i zewnętrznych, rozwój zainteresowań, pobudzenie do nawiązywania interakcji z rówieśnikami (inicjowanie
i podtrzymywanie rozmowy, dzielenie się własnymi przeżyciami, aktywnie słuchanie), nabycie wzorców odpowiedniej reakcji na krytykę, radzenie sobie z uczuciami, porażką i niepowodzeniami, asertywność w relacjach interpersonalnych, umiejętność podejmowania inicjatywy, decyzji oraz wyrażania własnych potrzeb i emocji.

 

Grupowa terapia przez zabawę

Terapia przez zabawę to zajęcia grupowe mające na celu poszerzenie wiedzy oraz podnoszenie kompetencji w zakresie relacji  interpersonalnych. Zabawa pełni ważną rolę w kształtowaniu i rozwijaniu osobowości dziecka, wyzwala poczucie radości sprawczej, wyzwala potrzebę bycia aktywnym i pożytecznym, uczy czekania na swoją kolej, pokonywania trudności, przezwyciężania ich z uśmiechem, wyrabia poczucie zadowolenia, dążenia do sukcesu, daje okazję dowartościowania siebie, pozwala na rozładowanie napięcia i lęku, rozładowuje agresję. Jest ważnym czynnikiem stymulującym rozwój w różnych jego aspektach: motorycznej, sensorycznej, intelektualnej, emocjonalnej i społecznej. Głównymi celami terapii przez zabawę są: kształtowanie umiejętnościach społecznych dziecka, nauka współdziałania z innymi, podporządkowywanie się regułom obowiązującym w grupie, umożliwienie dziecku wyrażenia swoich emocji, wywołanie uczucia zadowolenia i satysfakcji, pozytywna zmiana doświadczeń i przeżyć związanych z byciem w sytuacjach społecznych, nauka radzenia sobie z porażką, samodzielność organizacji swojego czasu, zmniejszenie doświadczanego napięcia oraz uzyskanie lepszej samooceny.